صاحب وسائل در ج 15 ص 150 نقل فرموده و قبلا آن را ذكر كرديم . متن : " و أن يطبخ طبخا دون أن تفرق لحما ، أو تشوى على النار ، ، لما تقدم من الأمر بطبخها و المعتبر مسماه و أقله أن يطبخ بالماء و الملح و لو أضيف إليهما غيرهما فلا بأس ، لإطلاق الأمر الصادق به ، بل ربما كان أكمل ، و ما ذكره المصنف ، للتنبيه على أقل ما يتأدى به الطبخ ، لا الحصر إذ لم يرد نص بكون الطبخ بالماء و الملح خاصة ، بل به مطلقا . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : ف : مستحب است عقيقه را با آب و نمك طبخ كنند . شارح ( ره ) مىفرماين : استحباب در اين است كه گوشت را بخش بخش و تكّه تكّه نكنند و نيز دستور است كه آن را روى آتش بريان و سرخ نكنند چه آنكه در روايت گذشته امر به طبخ فرمود و طبخ غير از بريان است . و معتبر در طبخ آنست كه مسماى آن در خارج تحقق يابد و اقل آن اينست كه آن را با آب و نمك بپزند . البته اگر غير از آب و نمك به آن چاشنى ديگر همچون زردچوبه و ادويه و امثال اينها مخلوط كنند يا نخود و لوبيا با آن همراه كنند ايرادى ندارد چه آنكه اطلاق امر بطبخ در اين صورت نيز صادقست بلكه چه بسا اكمل نيز مىباشد و اينكه مرحوم مصنف صرفا به آب و نمك اكتفاء كرد براى تنبيه به اين امر است كه اقل مراتب طبخ آن است كه با آب و نمك باشد نه آنكه پختن منحصر در اين باشد زيرا نصّ و دليلى بخصوص وارد نشده كه آب و نمك را وسيله پختن فقط قرار